Πολύ πρόσφατα ένα γνωστό μας καλά αμειβόμενο στέλεχος με μηνιαίες αποδοχές 5.000€ περίπου, βγήκε στην
σύνταξη λαμβάνοντας 1.600€ μηνιαίως. Το εισόδημά του μειώθηκε δραματικά όχι όμως και οι οικονομικές του υποχρεώσεις.
Η κατοικία, οι οικογενειακές ανάγκες, η υγειονομική περίθαλψη, η υποστήριξη των παιδιών αλλά και η άσβεστη
επιθυμία για μια ποιοτική ζωή μετά την εργασία εξακολουθούσαν να απαιτούν σημαντικούς οικονομικούς πόρους
Οι περισσότεροι εργαζόμενοι αφιερώνουν δεκαετίες στην ανάπτυξη της καριέρας τους, χωρίς να αφιερώνουν τον
ίδιο χρόνο στον σχεδιασμό της οικονομικής τους ζωής μετά τη συνταξιοδότηση. Η πραγματικότητα είναι ότι η αποκλειστική εξάρτηση από την κρατική σύνταξη δύσκολα μπορεί να διατηρήσει το επίπεδο ζωής που έχει διαμορφώσει
ένα σύγχρονο στέλεχος ή ένας εργαζόμενος υψηλής εξειδίκευσης.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σημαντικό συνταξιοδοτικό κενό: η διαφορά ανάμεσα στο εισόδημα που έχει κάποιος κατά
τη διάρκεια της επαγγελματικής του ζωής και στο εισόδημα που θα λαμβάνει μετά τη συνταξιοδότησή του.
"Το μεγαλύτερο ρίσκο δεν είναι να ζήσει κανείς λίγο.
Είναι να ζήσει πολλά χρόνια χωρίς το απαραίτητο εισόδημα."
ίναι αλήθεια ότι η αύξηση του προσδόκιμου ζωής αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της σύγχρονης κοινωνίας. Παράλληλα όμως δημιουργεί μία νέα οικονομική πρόκληση: περισσότερα χρόνια ζωής σημαίνουν και περισσότερα
χρόνια κατά τα οποία θα πρέπει να έχεις χρήματα στην καθημερινότητά σου μετά την αποχώρηση από την εργασία.
Πατήστε εδώ για περισσότερα